“Scientists never said that tenuous small findings were headline news–journalists did…”

“there is no useful information in most science stories.

“Remember all those stories about the danger of mobile phones? I must have read 15 newspaper articles on the subject in a single week. Not one told me what the experiment flagging up the danger was. What was the exposure, the measured outcome, was it human or animal data? Figures? Nothing.

“Why? Because papers think you won’t understand the “science bit”, all stories involving science must be dumbed down…

“Nobody dumbs down the finance pages.
Misleading News bij Critical Think

奇跡 (I Wish, 2011)

Bij De Filmkrant lees ik een matige recensie van I Wish. Onterecht, volgens mij, maar misschien wel begrijpelijk.

Met I Wish richt Hirokazu Kore-eda, misschien wel de beste, maar in ieder geval de gevoeligste Japanse filmmaker van het moment, zich op de gevoelswereld van kinderen. Boosheid, angst, verdriet, stoerheid, bluf, schuldgevoel: alle emoties die kinderen bij een echtscheiding ervaren, brengt de maker rustig in beeld. Misschien te rustig, want I Wish is een nogal kabbelend drama, waarin voelbaar is dat Kore-eda het lichtvoetig wilde houden. Lichtvoetig is iets anders dan oppervlakkig, maar in I Wish, waarin veel scènes te lang doorlopen, liggen die begrippen dicht bij elkaar.
De Filmkrant

En inderdaad, het tempo in de film ligt laag. Al is het niet veel lager dan het lome tempo in het gebied rond Kagoshima. Maar een belangrijkere reden voor het woord ‘begrijpelijk’ is de Amerikaanse titel I Wish, dat wel een wel heel vrije vertaling is van het Japanse 奇跡, in het Nederlands: wonder. Gaat de film over wensen, of over een wonder dat zich mogelijk zal voltrekken? Die twee dingen lijken misschien dicht bij elkaar te liggen. Dat ze een wereld van elkaar verschillen wordt duidelijk bij het zien van de Amerikaanse en de Japanse trailer.

Bekijk de Amerikaanse trailer hieronder, de Japanse (met Engelse ondertiteling) staat bij Nippon Cinema. Ik denk dat ik Wonder heb bekeken, terwijl De Filmkrant I Wish heeft gezien.

Japanners hebben één woord voor ‘iets wat iemand voor je deed, waarvan je geprobeerd hebt ze te weerhouden, maar ze deden het toch, en het liep verkeerd, maar je moet er toch dank je wel voor zeggen’

Arigata-meiwaku An act someone does for you that you didn’t want to have them do and tried to avoid having them do, but they went ahead anyway, determined to do you a favor, and then things went wrong and caused you a lot of trouble, yet in the end social conventions required you to express gratitude
So Bad So Good

(Via BBC iPlayer – World Briefing: 18/05/2012)

Een ander relevant woord in deze context (en ook Japans):

Yoko meshi literally ‘a meal eaten sideways,’ referring to the peculiar stress induced by speaking a foreign language
So Bad So Good

Hoe het kapitalisme zelfs de liefde veranderde; jawel, inclusief keuzestress

Een sociologisch onderzoek naar liefde, en vooral naar liefdesverdriet, door Eva Illouz, onder de prachtige titel: Why Love Hurts.

Listen to Thinking Allowed - Why Love Hurts

TA16 May 12: Why love hurts
Wed, 16 May 12
Duration: 29 mins
Laurie Taylor puts love under the sociological microscope with Sociologist, Eva Illouz who contends that the nature of romantic suffering has changed radically in the modern era. They are joined by Stephen Frosh, Professor of Psychosocial studies.
(Programmapagina)

Banken zonder macht, en banken met klantenservice

Terwijl iedereen kijkt naar Griekenland (waar naar verluid een voorzichtige bankrun op gang komt), valt mijn oor op een aflevering van Peter Day’s In Business over een kleine bankrevolutie gaande lijkt te zijn.

Listen to Bank to Basics
(Programmapagina)

En vervolgens valt mijn oog op een video van The Real News Network, onder de titel What Americans can Learn from Eurocrisis.

(Via Information Clearing House)

Catastroïka

Catastroïka is een documentaire over privatisering. En dat is minder saai dan het misschien klinkt. Het verhaal begint bij de politieke ideologie, en de schijnbare minachting voor democratie die daarbij hoort. Vervolgens wordt de privatisering in verschillende sectoren stelselmatig afgewerkt. Van de makers van Debtocracy (gevonden via Top Documentary Film).

Een paar citaten:

Naomi Klein: Het neo-liberalisme is ontwikkeld in dictaturen als het Chili van Pinochet en het Turkije van EvrenMargaret Thatcher zei: dit soort beleid gaat niet samen met een constitutionele democratie. Naomi Klein: Een onafhankelijke centrale bank betekent vooral dat er iets buiten de democratie wordt gehouden.

Spyros Marketos: De wetenschappelijke term voor onze regering is junta. Dit is een junta van bankiers. Slavoj Zizek: Griekenland is het laboratorium waar wordt geëxperimenteerd met een autoritair Europa. George Katrougalos: Het parlement is buiten spel gezet.

Ben Fine: Dat het bedrijfsleven efficiënter werkt dan de overheid, is vooral ideologie. Daarvoor is nauwelijks bewijs.

Ervaringen uit het verleden…
Privatisering van staatsbedrijven door de Treuhand;
Privatisering van het spoor;
Privatisering van waterleidingbedrijven;
Privatisering van elektriciteitsbedrijven.

Privatiseren midden in een crisis is niet bepaald verstandig, zeggen Dani RodikAditaya Chakrabortty en David Hull.