Ze beloven nogal wat: geen trillingen, geen lawaai, geen hoge rekening, geen gedoe.

Dit is het persbericht van de TU Delft, dit hun eigen website. En komende zaterdag zijn ze te gast bij BNR Duurzaam met Hester van Dijk.

Meer bij Yanko Design.

This is not a book full of facts. Nor is it a book full of advice. It’s a book full of opinions, and confusion between those three is how a lot of these problems begin…

En dit is de eerste zin van de blog van de schrijver over dat boek:

I’d always wanted to write a book. So, I wrote one.

Misschien moest ik dat boek maar eens lezen.

Dagelijks nieuws Serie: Bram Petraeus
Sinterklaas komt dit jaar aan in Amersfoort. Kinderen verdringen zich om een glimp van hem op te vangen. En natuurlijk om wat snoepgoed te krijgen.

Buitenland documentair: Janus van den Eijnden
Bestuurders van de metro in New York wachten op een sein voor vertrek.

Binnenlands documentair: Allard de Witte
Mila heeft het foetaal alcoholsyndroom FAS. Kinderen met FAS hebben meestal lichamelijke afwijkingen en verstandelijke beperkingen.

Voor mij waren dit dé drie foto’s van de tentoonstelling dit jaar. Nog tot 3 maart in het Fotomuseum Den Haag. Of bekijk alles online.

Jazz viel ooit onder de Amerikaanse anti-lawaaiwetten. MP3′s klinken bijna zo goed als CD’s door slim gebruik te maken van ruis. En een kunstenaar strijdt voor het behoud van de laatste vierkante inch waar het stil is.

Luister naar deze razend interessante radiodocumentaire over lawaai, van CBC Ideas.

Programmapagina: CBC Ideas: The Signal of Noise

Mycelium make up the thread-like network below ground, connecting the so-called “fruiting bodies” of the mushrooms that are visible above ground, allowing them to absorb nutrients and are vital for decomposition of organic matter. Mycelia is what Ross cultivates and dries into forms that are incredibly lightweight and surprisingly resistant to fire, mold and water.
Bron: Treehugger

Zolang die vrouw uit het Rijksmuseum
in geschilderde stilte en concentratie
uit een kan in een schaal
dag in, dag uit melk giet,
verdient de Wereld
geen einde van de wereld.

Vermeer, Wislawa Szymborska

Ik stel me zo voor dat Michiel Driebergen Radio 1 belde met de suggestie dat er over Krakau nog wel wat meer te vertellen is dan waar het spelershotel staat. Dat die stad een prachtige literaire geschiedenis heeft.

Het werd een lang gesprek, waarin de eindredacteur die hij aan de lijn kreeg, werd heen en weer geslingerd tussen de vrees dat elke seconde die wordt besteedt aan gedichten luisteraars kost, en de claim dat hij een programma maakt dat ‘van iedereen, voor iedereen’ is.

Uiteindelijk won die laatste gedachte. Michiel mocht zijn historische reportage te maken, als tegenwicht tegen de stortvloed aan sportradio. Doorslaggevend was dat het verhaal over Poolse dichters gaat die ook in Nederland populair zijn.

Michiel maakte zijn portret van Krakau. Stuurde hem naar Hilversum. En moest weer heel lang aan de telefoon. Wat hij gemaakt had was prachtig. Maar hoeveel mensen zouden dat begrijpen?

Zo ongeveer moet het gegaan zijn. En uiteindelijk zat hij daar toch maar mooi: midden tussen al het sportgeweld een reportage met een gedicht, een speeldoos, en een heel gedicht in onverstaanbare taal. Mooi gemaakt hoor.