Wat altijd werkt, is zeggen dat ze baby’s dood maken

Play

World War One and The Birth of Public Relations | Ideas, CBC Radio 1

Ira Basen explores how the first global war gave rise to what we’d now call public relations.

“Dus de volgende keer dat je een politicus iets hoort zeggen, en je denkt: ‘Denkt hij dat ik dom ben of zo?’, dan is dit de reden.” Is dat voldoende intrigerend? Dan zeg ik verder niet teveel.

World War I Centenary, 100 legacies from World War I that continue to shape our lives today | The Wall Street Journal
PR is ook een van de 100 Erfenissen van de Eerste Wereldoorlog volgens The Wall Street Journal. Naast bijvoorbeeld Afghanistan, het Middenoosten conflict, en mannen met polshorloges.

De zichtbare onzichtbaarheid van staatssecretaris Weekers – Spitsuuritem 20131231

Play

De zichtbare onzichtbaarheid van staatssecretaris Weekers.

Spitsuur Radiocartoon podcast bij iTunes of via RSS

Waarom je zelf nog een ei in het cakemeel moet doen, en welke politieke consequenties dat heeft

Wie heeft er eigenlijk bedacht dat we oorlog voeren om ergens veiligheid en democratie te brengen? Alleen al de gedachte dat er een antwoord bestaat op die vraag vind ik fascinerend.

Het antwoord zelf is dat ook: het was een Amerikaans neefje van Sigmund Freud. Dat is geen toeval. De neef heette Edward Bernayse. Zijn naam is misschien minder bekend gebleven, maar Bernayse werd groot mede dankzij de kennis van zijn oom. En omgekeerd: dat wij Freud nog kennen zou wel eens door Bernayse kunnen komen.

Bernayse is de man die ons de term ‘public relations’ gaf. Hij bedacht hem omdat het woord ‘propaganda’ een re-branding nodig had door hoe het tijdens de Eerste Wereldoorlog door Duitsland gebruikt was. Bernayse was ook de man die vrouwen aan de sigaret bracht.

In The Century of the Self vertelt documentairemaker Adam Curtis het verhaal van de opkomst van het consumentisme, en van hoe de politieke elite probeerde de burgers te beheersen met behulp van de kennis van Sigmund Freud.

Speciaal voor Mark Rutte: In deze documentaire legt Adam Curtis uit welk doel geluksmachines dienen in een democratie. Want inderdaad, de staat is geen geluksmachine. Hoe de term bedacht werd, in de tijd van president Hoover, is veel cynischer.

Ook cynisch: net als tijdens deze crisis, nu er gesproken wordt over het Europese noodfonds ESM, en het gebrek aan democratische controle daarop, werd er ook in de jaren 1930 aan de democratie geknaagd (en niet alleen in Duitsland).
Dat er wordt gesproken over gebrek aan democratische controle op dat ESM is overigens ironisch, omdat centrale banken juist heel bewust buiten bereik van de politici zijn gezet. Daar lijkt iedereen heel tevreden mee te zijn.

http://vimeo.com/24959321

http://vimeo.com/24987881

http://vimeo.com/25405913

http://vimeo.com/25826461

(Via Information Clearing House)