Het zou geen kwaad kunnen als alle journalisten hiernaar zouden luisteren

Recognizing Grey | Ideas, CBC Radio 1 (54 minuten)

Na maanden waarin de journalistieke consensus was dat de Grieken nu toch eindelijk eens iets moesten gaan doen. Voor zichzelf. Voor ons. (Officieel rekenen we immers nog altijd op het volledige bedrag, inclusief rente). Is daar ineens een omslag.

In Nieuwsuur vat Twan Huys de toch al duidelijke woorden van Coen Teulings zo krachtig samen dat het inmiddels iets anders betekent: de noordelijke politici zijn deel van het probleem. Hun eisen zijn onredelijk, onwerkbaar en onproductief. Voor ik mij schuldig maak aan het zelfde, dit zegt hij letterlijk:

“Maar zegt u met zoveel woorden, Tsipras die krijgt ongenadig op zijn donder vandaag in het Europees Parlement en van de Europese leiders. Maar die Europese leiders hebben hem tot een slaaf van het geld gemaakt dat zij zelf naar Griekenland hebben gebracht? Zij hebben meegewerkt aan de pijlloze diepte en chaos waarin het land nu zit.”

Teulings antwoordt: “Nou allereerst, dat zegt u goed…”, waarmee hij maar duidelijk maakt dat hij de samenvatting niet als zodanig heeft herkend.

Ineens is het verhaal over wat er aan de hand is, wie de hoofdpersonen, waar de ontknoping veranderd. Blader nog eens terug in de archieven van Nieuwsuur en je zoekt tevergeefs naar dit soort woorden bij de Nieuwsuur-presentatoren. Dat heeft niets te maken met die presentatoren. Het ligt niet aan hun redacties. Het is een algemeen geldend mechanisme in de journalistiek en dit programma is toevallig het meest recente voorbeeld dat voorbij trok.

Het radioprogramma waar ik naar toe schrijf gaat zelfs niet over Griekenland. Het gaat over journalistiek.

Director, author, actress and journalist Nelofer Pazira grew up in Soviet-occupied Afghanistan, fled first to Pakistan, and eventually to New Brunswick. She peels back the layers of the Western media’s simplified black-and-white coverage of the Middle East in the 2014 Dalton Camp Lecture in Journalism.

Ze praat over de shades of grey die de journalistiek altijd mist. (Waarin dan weer de reden ligt dat de journalistieke consensus omslagen kan maken, zoals nu met de Griekse Eurocrisis – vul ik aan). En over de mechanismen die maken dat journalisten in de knoop komen door in grijstinten te denken.

(Voor wie bij het woord grijstinten de gedachten meteen afdwalen: eerder zond Ideas een tweeluik uit onder de titel Consent to HarmPart 1, Part 2).

Pizara hangt haar verhaal op aan de Arabische Lente. Behalve dan dat nou net die naam problematisch is, zegt ze. In de programmaomschrijving, een paar regels hierboven aangehaald, kom je die term dan ook niet tegen.

Wat mag je zien van de dood aan het front?

Sight Unseen | Radiolab (30 min.)

Photojournalist Lynsey Addario captured something that happens all the time but few of us get to see, a soldier fatally wounded on the battlefield.

Het is een lastig journalistiek dilemma. Wie bepaalt er wat je mag zien van de dood aan het front? Want zelfs als een embedded journalist foto’s mag maken, is nog niet gegarandeerd dat ze ook gepubliceerd mogen worden.

Flirten met een seriemoordenaar

Dear Sheila | Criminal

Working as a reporter for a TV station in New Hampshire, Kevin Flynn was covering the capture and arrest of a female serial killer named Sheila LaBarre. As he grew more and more obsessed with LaBarre’s story, Flynn decided to write her a letter. She wrote back. Their correspondence became flirtatious, and eventually he went to visit her in person.

Volgens onbevestigde berichten

Er zijn onbevestigde berichten. Maar die worden inmiddels tegengesproken.

v/h Spitsuur Radiocartoon podcast bij iTunes of via RSS

Waarom interview je iemand?

Vrijdag overleed Tony Benn. Een Britse minister in tweede helft van de jaren ’60 en bijna de hele jaren ’70.

Wie denkt dat De Wouter Tapes bijzonder was, moet even googelen naar The Benn Tapes. Als minister sprak elke dag een tekstje in op een cassetterecorder, bij wijze van dagboek. Jaren later zijn daar radioprogramma’s van gemaakt. Die zijn nog niet zo makkelijk gratis te beluisteren, overigens, maar wel her en der te koop.

Channel 4 News haalde een andere opname uit het archief. In 2006 maakte Benn een serie programma’s waarin hij journalisten interviewt. Een van hen is Jon Snow, presentator van Channel 4 News. Over waarom je iemand interviewt. Over het niet beantwoorden van vragen. Of iemand in de reden vallen een goed idee is. Waarom kiezers geen vertrouwen hebben in de politiek: hebben journalisten dat veroorzaakt?

Vandaag in BLT Media maar één programma. Maar wel met een reactie van VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra.

Tony Benn interviews Jon Snow – video | Channel 4 News

v/h BLT Media podcast bij iTunes of via RSS

Iets met journalistiek – Spitsuuritem 20131211

Binnenkort zendt de NOS een documentaire uit over de tv-registratie van de inhuldiging. Dat schrijven ze vandaag op hun website. Ik zap maar vast naar Nederland 1.

v/h Spitsuur Radiocartoon podcast bij iTunes of via RSS

Zelden vond ik berichten over aanslagen op treinen zo geruststellend

En ineens zijn ze er weer. De plannen van Al-Qaida om treinen op te blazen. In Europa nog wel.

De eerste vraag bij zo’n bericht is wie de afzender is. De tweede vraag is welk belang die afzender heeft. Het bericht staat in Bild en verwijst naar de NSA, de Amerikaanse geheime dienst die onder vuur ligt.

De NSA heeft op zijn minst een PR-probleem en moet aantonen dat de organisatie nodig is. Dat al die schendingen van privacy en wetten toch tenminste ergens goed voor waren. De NSA heeft dus een belang. Berichten van de NSA zijn niet neutraal.

Berichten van de overheid zijn nooit neutraal, maar in dit geval ligt het belang er wel heel dik bovenop. Dus zou de standaard journalistieke norm moeten gelden: één bron is geen bron.

Berichten over geplande aanslagen waren te verwachten. Juist in Duitsland is er discussie over het afluisteren door geheime diensten. En juist in Duitsland komt dit NSA bericht naar buiten. Dat kan toeval zijn. Dat kan, natuurlijk.

En dan is er dat andere bericht, van gisteravond.

The partner of the Guardian journalist who has written a series of stories revealing mass surveillance programmes by the US National Security Agency was held for almost nine hours on Sunday by UK authorities as he passed through London’s Heathrow airport on his way home to Rio de Janeiro. … The 28-year-old was held for nine hours, the maximum the law allows before officers must release or formally arrest the individual.

Uit: Glenn Greenwald’s partner detained at Heathrow airport for nine hours | the guardian

En daar zit de echte geruststelling. Kennelijk is de paniek bij de NSA-achtige organisaties inmiddels zo groot dat ze denken dat dit soort intimidatie nodig is. Een kat in het nauw maakt vreemde sprongen. Ik denk dat je dat in dit geval ook mag omdraaien: autoriteiten die vreemde sprongen maken, hebben last van de publieke controle. En dat is goed nieuws.

“Scientists never said that tenuous small findings were headline news–journalists did…”

“there is no useful information in most science stories.

“Remember all those stories about the danger of mobile phones? I must have read 15 newspaper articles on the subject in a single week. Not one told me what the experiment flagging up the danger was. What was the exposure, the measured outcome, was it human or animal data? Figures? Nothing.

“Why? Because papers think you won’t understand the “science bit”, all stories involving science must be dumbed down…

“Nobody dumbs down the finance pages.
Misleading News bij Critical Think